
In het artikel - Mindfulness pakt burn-out niet aan ligt Carien Karsten toe wat de redenen zijn dat Mindfulness niet werkt bij burn-out. Zij schrijft onder andere.
Anders dan overspannenheid ligt er aan burn-out een complex van oorzaken ten grondslag. Karsten: ‘Overspannenheid wordt veroorzaakt door een duidelijke gebeurtenis in het recente verleden. Tijdens de verbouwing van je huis moet je bijvoorbeeld ook je zieke collega vervangen. De oorzaken van burn-out zijn veel complexer. Die hebben onder andere te maken met ingesleten gedachtepatronen, bijvoorbeeld dat je altijd perfect moet zijn, altijd aardig gevonden moet worden, altijd voor anderen moet zorgen, of dat je je altijd schuldig voelt. Bij burn-out gaat het er in ieder geval om dat je systematisch over je grenzen bent heengegaan. Je bent in feite chronisch in stress. Je ontspant niet meer en daardoor blijft herstel uit.’ Ik ben het ten dele met Carien eens. Wanneer de Mindfulness-deelnemer de training beschouwd als een trucje, een techniekje wat je er even bij doet en daarna weer loslaat dan werkt het niet en krijg je niet de effecten waar Carien naar streeft. Wanneer de Mindfulness-deelnemer zich na de training beperkt dan krijgt men inderdaad niet die diepe verandering die nodig is voor een andere kijk en benadering van leven en werk.
Wanneer de Mindfulness-deelnemer echter doorzet en Mindfulness tot een deel van zijn/haar leven maakt en het uitbreid naar de andere 7 elementen van het Achtvoudig Pad dan zullen de gewenste verandering als vanzelf optreden. De hele Mindfulness-training is juist gericht op datgene wat Karsten wil: het aanpakken van ingesleten gedachtepatronen (mentale formaties), het beantwoorden aan verwachtingen van anderen en eisen die je stelt aan jezelf (grenzen en weerom mentale formaties), het chronisch in stress zijn (automatische piloot en doe-modus). Mindfulness nodigt de deelnemer uit om de beoefening van opmerkzaamheid, aandacht en een mild oordeel tot een deel van het leven te maken.
Het artikel van Carien is te lezen op – http://www.psy.nl/meer-nieuws/nieuwsbericht/article/carien-karsten-mindfulness-pakt-burn-out-niet-aan/

Email
Facebook
Google
Hyvesnl
LinkedIn
Twitter
Wanneer je beland bent in een burnout zou het zomaar kunnen zijn dat mindfulniss kan helpen bij het onderbreken van gedachtenpatronen en de weg gevonden kan worden van jezelf vergeven en loslaten ,misschien is dat een mannier om in een staat van herstel te kunnen komen ? Ik heb een vermoeden dat Frans heel goed weet waar hij het over heeft, hartelijke groeten Netty
Ik kan dit alleen maar uit eigen praktijkervaring bevestigen. Ik heb een kennis die gedurende 8 weken bij de Symphora groep een mindfulness cursus heeft gevolgd waarbij zij iedere dag min. 45 minuten moest mediteren. Voor iemand wiens neurotranmitters, hormonen, het parasympatisch, sympathisch en orthosympatisch zenuwstelsels volledig uit balans is geraakt, kan men niet vewachten dat mindfulnsesstraining over 8 weken het gewenste resultaat oplevert. Burn-out kent ook de vorm waarbij mensen depressief worden en dan heb je heel veel discipline nodig om energie op te brengen om het systeem te begrijpen, 2. erin te geloven, 3. samen te ooefenen, met vallen en opstaan, en 4. ermee door te gaan ook al heb je tegenslag. Kenmerkend voor veel mensen met burn-out is inderdaad de combinatie van persoonlijkheidskenmerken, levensstijl zoals voeding en beweging, sociale omgevingsfactoren en werkbelasting. Juist doordat veel burn-out kandidaten zich zelf over een hele lange periode hebben weten op te offeren voor het algemeenbest (familie, werk, maatschappij) zijn zij zeer volhardend in het steeds over de grens gaan zodat de grens vaak niet meer wordt aangevoeld. Wat je voor mindfulness nodig hebt is een zekere mate van oordeelvermogen over je eigen staat van lichaam en geest, d.w.z. jezelf goed aanvoelen en zonder te oordelen of te veroordelen je eigen sensaties en gedachten observeert. Wat dan vaak bij burn-out patienten aan de oorde is, is dat zij net zo hard ervoor willen gaan om te genezen maar ondertussen zichzelf weer voorbijlopen. Wanneer men dan het gevoel krijgt dat het niet snel genoeg met de mindfulness training opschiet en er niet snel genoeg zichtbare resultaten te zien zijn, dan kan dat tot veroordeling en teleurstelling voeren. Ik heb het artikel niet gelezen maar pleit voor goede primaire begeleiding van burn-out patienten d.m.v. bijv. een mix van psycho-, fysio-, haptho therapie, aangevuld met dieetadviezen. Pas wanneer de grootste vermoeidheid en vestoring van de neurotransmitter balans verholpen is, is een patient m.i. toe aan het benaderen van het onderwerp mindfulness, zodat hij op lange termijn ervoor kan kiezen, om zijn of haar leven in een gezondere richting te sturen. Daarbij kan zeker het achtvoudige pad en andere vormen van meditatie helpen.
Dat is mijn ervaring met mindfulness en burn-out.
Beste Sasha,
Ik ga volledig akkoord met wat je schrijft. Ikzelf geef mindfulness trainingen en heb reeds een aantal mensen gehad die in een burn-out zaten. Ik merk dat mindfulness niet geschikt is als mensen pas in de burn-out zitten, maar wel ideaal en heel veel helpt voor mensen die al enige tijd kleine stappen in de goede richting zetten. Mindfulness versnelt dit proces dan aanzienlijk.
Ik herken de beschrijving die Sascha geeft van het enthousiasme van mensen met een burn-out. Ik heb dit enthousiasme, deze drive gezien bij deelnemers. Zij gaan zo fel met de materie aan de slag dat zij (sterk en mild) afgeremd moeten worden. Indien dit niet gebeurd creëren zij de condities voor een nieuwe burn-out. Mindfulness dient mensen die een burn-out hebben ondergaan het volgende te leren:
* contact met hun lichaam, zodat zij
* hun grenzen leren kennen en respecteren
* acceptatie dat zij geen supermensen zijn en
* een mild oordeel over hun kwaliteiten en beperkingen.
Thich Nhat Hanh heeft een mooi advies voor ons over burnout op
http://www.savorthebook.com/blog/lilian/2011/01/30/q-a-with-thich-nhat-hanh-how-can-we-avoid-burnout